Prachatai Podcast

ในช่วงที่กระแสการชุมนุมทางการเมืองสูงขึ้น เรื่องราวของนักกิจกรรมที่ถูกเจ้าหน้าที่รัฐคุกคามไม่ว่าจะเป็นการไปเยี่ยมที่บ้าน โทรศัพท์ข่มขู่ หรือขับรถตาม เกิดขึ้นแทบทุกวันจนเห็นรายงานข่าวอยู่บ่อยๆ และกลายเป็นเรื่องชินตาของสังคม อย่างไรก็ตาม การคุกคามในรูปแบบที่กล่าวถึงนั้น "ไม่ได้เพิ่งเกิดขึ้น" หากแต่เป็นกลยุทธ์ที่ถูกใช้มาอย่างยาวนานตั้งแต่การยึดอำนาจของ คสช. ในปี 2557 โดยเป็นปฏิบัติการที่มุ่งหวังให้สังคมไทยกลายเป็น "สังคมปลอดการเมือง" (Depoliticize society) ผ่านการปราบปรามและปิดกั้นเสรีภาพของประชาชนในรูปแบบต่างๆ

เมื่อล่วงเวลามาภายหลังการเลือกตั้ง 2562 วลี "เลือกความสงบ..จบที่ลุงตู่" ที่พรรคพลังประชารัฐใช้หาเสียงในโค้งสุดท้าย ก็ดูจะ "ไม่จริง" แต่ปรากฏเป็นการชุมนุมต่อต้านอำนาจรัฐที่พุ่งสูงขึ้นในแง่ปริมาณ ไม่น้อยกว่า 2,300 ครั้ง จนถึงปี 2565 เมื่อพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชาอยู่ในตำแหน่งมานานถึงแปดปี ประตูบ้านของเหล่านักกิจกรรมก็ยังคงมีเจ้าหน้าที่รัฐแวะเวียนมา "เคาะ" หาอยู่เป็นประจำ

ไอลอว์ชวนย้อนดู “การคุกคาม” จากเจ้าหน้าที่รัฐ ภายใต้รัฐบาล คสช.1 (2557-2561) และ คสช.2 (2562-2565) ที่นำโดยพล.อ.ประยุทธ์ จันทร์โอชา ผ่านไทม์ไลน์สถานการณ์ทางการเมืองที่เกิดขึ้นในช่วงเวลา “8 ปี”
อ่านทั้งหมดได้ที่: https://freedom.ilaw.or.th/node/1063

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

ปองขวัญ สวัสดิภักดิ์ ชวนเคท ครั้งพิบูลย์ นิยามความหลากหลายทางเพศเรียงตัวอักษร และเมื่อคิดนอกกล่องเพศ ความหลากหลายทางเพศจึงมีนิยามทั้งในแง่อัตลักษณ์และรสนิยม พร้อมชวนทบทวนกิจกรรม “บางกอกนฤมิตไพรด์” ว่าบรรลุเป้าหมายรณรงค์สิทธิความหลากหลายทางเพศ รวมทั้งประเด็นเชิงนโยบายอย่างสมรสเท่าเทียม การต่อสู้กับการเลือกปฏิบัติ สิทธิของอาชีพบริการทางเพศ ฯลฯ ไปมากน้อยแค่ไหน ทิ้งท้ายกับคำถามว่าอยากเห็นขบวนการสิทธิความหลากหลายทางเพศในไทยผลักดันเชิงนโยบายไปไกลแค่ไหน ติดตามทั้งหมดได้ในรายการ

#หมายเหตุประเพทไทย #BangkokPride2022

รับชมหมายเหตุประเพทไทยทุกตอนได้ที่: https://youtube.com/playlist?list=PLyjd9jzMpO2Xby4FyxWMwY8auIFY01eVQ

หมายเหตุประเพทไทยสัปดาห์นี้ ติณณภพจ์ สินสมบูรณ์ทอง และภาวิน มาลัยวงศ์ พูดถึงภาพยนตร์ Everything Everywhere All At Once (2022) หรือ “ซือเจ๊ทะลุมัลติเวิร์ส” พร้อมข้อสังเกตประสบการณ์รับชมภาพยนตร์ไร้พล็อตและเส้นเรื่อง และบทบาทเสมือนพระเจ้าของ JOBU TUPAKI ที่พาแหวกแหกอุดมคติชุดเดิมไปสู่ความเป็นไปได้อื่นๆ ในมัลติเวิร์ส

#everythingeverywhereallatonce #หมายเหตุประเพทไทย

รับชมหมายเหตุประเพทไทยทุกตอนได้ที่: https://youtube.com/playlist?list=PLyjd9jzMpO2Xby4FyxWMwY8auIFY01eVQ

การดำเนินคดีต่อประชาชนในยุคของ คสช.1 และ คสช.2 มีลักษณะปิดกั้นไม่ต่างกัน ไม่ได้มีความพยายามผ่อนคลายเพื่อคืนสิทธิเสรีภาพให้ประชาชน ปริมาณคดีความมีแต่จะเพิ่มสูงขึ้นๆ ตามบรรยากาศทางการเมืองที่มีคนต่อต้านการอยู่ในอำนาจของรัฐบาลนี้มากขึ้น

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://freedom.ilaw.or.th/node/1064

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

กล้า (นามสมมุติ) เด็กชายวัย 15 ปี นักเรียนโรงเรียนรัฐบาลแห่งหนึ่งในจังหวัด หิ้วถุงนมใส่มือ 2 ข้าง แล้วก้มหัวลงไหว้หน้ารถระหว่างสัญญาณไฟจราจร พร้อมชูถุงนมเปรี้ยวยี่ห้อบีทาเก้น ที่บรรจุใส่ถุง ราคา 100 บาท เสนอขายให้กับคนในรถพิจารณา ไล่เรียงคันรถไป จนกว่าสัญญาณไฟจราจรสีแดงจะเปลี่ยนเป็นสีเหลืองและเขียวตามเวลากำหนด แล้วรีบกลับขึ้นไปบนเกาะกลางถนนอีกครั้ง

สถานการณ์แพร่ระบาดของโควิด - 19 ทำให้รัฐบาลไทยประกาศล็อคดาวน์เพื่อป้องกันโรคระบาด ทำให้โรงเรียนหยุดการเรียนการสอน เป็นสิ่งกระตุ้นให้เด็ก ออกมาใช้แรงงานเยอะมากขึ้น เนื่องด้วยเหตุผลของเศรษฐกิจครอบครัวและการหารายได้เสริม พร้อมกับการโฆษณาชวนทำงานของบริษัทและความสงสารของผู้บริโภค ทำให้เกิดธุรกิจในลักษณะนี้กระจายทั่วประเทศไทย

กล้า เป็นหนึ่งในนักเรียนหลายร้อยคน ทั่วประเทศไทย ที่ออกมาขายนมเปรี้ยวตามสี่แยกสัญญาณไฟจราจร เพื่อหารายได้เสริม ในขณะที่ผู้เชี่ยวชาญด้านแรงงานระบุว่า การกระทำดังกล่าวเป็นสิ่งที่ขัดต่อกฎหมายในเรื่องประเด็นการจ้างแรงงานเด็ก แต่ผู้ประกอบการเลี่ยงกฎหมายด้วยการไม่ทำให้เข้าองค์ประกอบกฎหมายแรงงาน และทำให้เด็กไม่ได้รับการคุ้มครอง ด้านนิติกรสำนักงานสวัสดิการและคุ้มครองแรงงานระบุว่ายังไม่ได้รับเรื่องร้องเรียนในกรณีนี้ แต่มีการพูดคุยของหน่วยงานในจังหวัดที่แสดงความกังวลเกี่ยวกับเรื่องนี้

สำนักข่าว The Isaander ได้ติดต่อไปที่บริษัท บีทาเก้น จำกัด เพื่อขอสัมภาษณ์ผู้บริหาร เกี่ยวกับประเด็นดังกล่าว ทางบริษัทได้ให้ฝ่ายกฎหมายชี้แจงเบื้องต้นว่า “เพราะช่วยเหลือเด็ก” และขอเบอร์โทรศัพท์ติดต่อกลับเพื่อให้ผู้บริหารชี้แจง แต่ไม่มีการติดต่อกลับมา ผู้สื่อข่าวจึงได้ติดต่อกลับไปยังบริษัท ได้รับแจ้งว่าผู้บริหารไม่สะดวกให้ข้อมูล

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2022/06/99253

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

การลบทำลายประวัติศาสตร์ของคณะราษฎรเกิดขึ้นเพียงช่วงเวลาหนึ่ง เมื่อบริบทเปลี่ยน มันจะหวนกลับมาอีกครั้ง สนามต่อสู้ช่วงชิงความทรงจำเกี่ยวกับคณะราษฎรเข้มข้นต่อเนื่องนับจากรัฐประหาร 2549 และจะดำเนินต่อไปตราบเท่าที่คณะราษฎรยังคงเป็นแรงบันดาลใจต่อการเรียกร้องประชาธิปไตย และเป็นหอกข้างแคร่สำหรับชนชั้นนำ

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2022/04/98380

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

สำหรับคนที่มองว่าการแบนเป็นศาลเตี้ย ก็น่าถามว่า พวกเขานำเรื่องการแบนเพื่อปฏิเสธและต่อต้านการสนับสนุนรัฐประหารไป “เปรียบเทียบอย่างสมเหตุสมผล” กับกรณีที่ศาลรัฐธรรมนูญตัดสินให้การปราศรัยปฏิรูปสถาบันกษัตริย์ให้เป็นประชาธิปไตยเป็นการล้มล้างการปกครองระบอบประชาธิปไตย และกรณีที่ศาลจำคุก “นักโทษทางความคิด” ที่สู้เพื่อประชาธิปไตยด้วยมาตรา 112 โดยไม่ให้สิทธิประกันตัวได้อย่างไร เพราะตามข้อเท็จจริงแล้ว การแบนไม่มีอำนาจบังคับใดๆ ที่ทำให้ผู้ถูกแบนสูญเสียเสรีภาพของปัจเจกบุคคล และเสรีภาพทางการเมืองได้จริงเหมือนอำนาจศาล

ในทางกลับกัน การสนับสนุนรัฐประหาร/เผด็จการทรราช ไม่ว่าจะมองแบบล็อก, แบบมิลล์ และแบบรอลส์ หรือแม้แต่มองตามกรอบรัฐธรรมนูญ 2540 ตามที่ยกตัวอย่างแต่ต้น ย่อมไม่อาจถือว่าเป็น “สิทธิ” อันชอบธรรมได้เลย

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2021/12/96247

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

มองผ่านแว่นประวัติศาสตร์ การเมือง ความทรงจำ และอำนาจ ปฏิทินเป็นมากกว่าเครื่องมือบอกวันเวลา ปฏิทินทำให้วันเวลาและความทรงจำจับต้องได้มากขึ้น ทั้งปัจเจกและรัฐมีอดีตชัดเจนมากขึ้น

เพื่อเกาะเกี่ยวความทรงจำของประชาชนไว้กับอุดมการณ์รัฐของผู้มีอำนาจในแต่ละช่วงเวลา วันหยุด วันสำคัญต่างๆ ถูกสร้าง ถูกประดิษฐ์ ปฏิทินกลายเป็นเกมกระดานของผู้ปกครองใช้ห้ำหั่นชิงอำนาจผ่านการสร้างความทรงจำ

WanderingBook ชวนชนาวุธ บริรักษ์ เจ้าของหนังสือ 'ความทรงจำใต้อำนาจ: รัฐ ราชวงศ์ พลเมือง และการเมืองบนหน้าปฏิทิน' สนทนาถึงเกมอำนาจบนหน้าปฏิทิน

#ความทรงจำใต้อำนาจ #ปฏิทิน #WanderingBook #PrachataiPodcast

“ท่านรู้ไหมว่าข้อเท็จจริงในไทย คำว่า สมาชิกพรรคการเมือง ของไทยไม่เหมือนประเทศพัฒนาแล้ว อย่างอเมริกา อังกฤษ สมาชิกพรรคการเมืองของไทยน่าสงสารมาก เป็นสมาชิกแบบล้มลุก สมาชิกที่จะเข้ามามีส่วนร่วม ต้องมีระยะเวลา มีกิจกรรมร่วม และเรียนรู้กับพรรคนั้นต่อเนื่องยาวนานพอควร จึงจะเป็นสมาชิกแท้จริงของพรรค อยู่ดีๆ ก็ยุบพรรค หายไปดื้อ อยู่ไปดีๆ ก็ยึดอำนาจรัฐประหาร หายไปอีก สมาชิกทุกพรรคที่อยู่วันนี้ อยู่แบบลุ่มๆ ดอนๆ ผลุบๆ โผล่ๆ เกิดๆ ตายๆ สมาชิกของเราจะให้มีอุดมการณ์ ต้องผ่านการทำงาน เรียนรู้ร่วมกันพอสมควร จึงจะผลักดันสิ่งต่างๆ เดินร่วมกันไปได้ มันควรมีระยะเวลาพอสมควร ถ้าไม่ได้เป็นสมาชิกยาวนาน สมมติวันนี้ทำไพรมารีโหวต สมาชิกที่มาสมัครเป็นพรรคอื่นส่งมาหรือเปล่า ร้อยกว่าคนก็ทำไพมารีโหวตได้ ได้แล้วจะป่วนเราหรือเปล่า ถ้าให้เวลาเราพิสูจน์กันหน่อย มันกลั่นได้ มันกรองได้ แล้วใครเป็นคนทำให้สมาชิกเวียนว่ายตายเกิด ผลุบๆ โผล่ๆ นั่นก็คือ การยึดอำนาจ มีงานวิจัยต่างชาติมากมายที่ศึกษาเรื่องประชาธิปไตยไทยอ่อนแอ พรรคการเมืองอ่อนแอ เพราะพรรคการเมืองถูกฆ่าตัดตอนบ่อยที่สุด ยุบพรรคทีก็บ้านแตกสาแหรกขาด ไปคนละทิศคนละทาง” สุทิน คลังแสง กล่าว\

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://www.voicetv.co.th/read/144AYrQR_

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน

ข้อหาในการจับกุมผู้มีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิวต์ในสมัยนั้นถูกตีความกว้างมาก กล่าวคือมิใช่เป็นเพียงเรื่องของอุดมการณ์หรือองค์กรสถาบัน แต่รวมความถึงการล้มล้างระบอบประชาธิปไตยอันมีพระมหากษัตริย์เป็นประมุข การดูหมิ่นสถาบันพระมหากษัตริย์ การกล่าวร้ายป้ายสีประเทศชาติ การกล่าวร้ายหรือเหยียดหยามรัฐบาล การว่ากล่าวถึงความเสื่อมโทรมในรัฐบาล การสร้างความตกใจหรือวิตกกังวลต่อความสงบเรียนร้อยแม้กระทั่งการทำนายโชคชะตาบ้านเมืองไปในทางที่ไม่ดี ก็ล้วนถูกจับในข้อหามีการกระทำอันเป็นคอมมิวนิสต์ได้ทั้งสิ้น

อ่านทั้งหมดได้ที่: https://prachatai.com/journal/2018/12/80124

ประชาไท #อ่านให้ฟัง หยิบบทความที่น่าสนใจมาอ่านให้คุณฟัง แบบไม่ต้องอ่าน